به گزارش روابط عمومی اندیشکده های حکمرانی و قانونگذاری مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی، نشست تخصصی
«ابعاد کنشگری زنان در جنگ دوازده‌روزه و پس از آن با تأکید بر دیپلماسی عمومی جنگ» در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۴۰۴، به صورت برخط برگزار شد.
◽️برش هایی از گفتگو های نشست:
👤 دکتر راضیه اکبری (رئیس کارگروه زنان اندیشکده های حکمرانی و قانونگذاری)
🔹بر ضرورت تحلیل چندساحتی نقش زنان در مقاومت، شناخت تعامل میان میدان نبرد و میدان روایت و پیوند این دو با بازدارندگی نرم تأکید داشت. محتوای سخنان ایشان مبتنی بر سه محور اصلی بود: اهمیت تثبیت هویت زن مجاهد، چگونگی انتقال روایت مقاومت به داخل و خارج از مرزها، و لزوم برنامه‌ریزی راهبردی برای بهره‌گیری از ظرفیت‌های اجتماعی زنان در بازسازی پس از جنگ
👤دکتر فاطمه ابراهیمی (مشاور رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی در امور زنان و خانواده)
🔸به موضوع «کنشگری زنان در دیپلماسی عمومی و عرصهٔ بین‌الملل» پرداختند. ایشان با ارائه راهکارهایی عملی بر نقش روایت‌گری زنان در سطح بین‌المللی تأکید کردند و استفاده از ظرفیت سازمان ملل متحد، نهادهای بین‌المللی، شبکه‌های علمی، دانشگاهیان و نخبگان را برای تقویت موضع مقاومت ضروری دانستند. وی بخش مهمی از سخنان خود را به تبیین بهره‌برداری هدفمند از امکانات حقوق بین‌الملل و ظرفیت‌های سازمانها و نهادهای بین المللی و دیوان بین المللی دادگستری برای طرح موضوعات و مطالبات مربوط به زنان در بستر پس از جنگ اختصاص داد. همچنین با اشاره به توانمندی‌های زنان ایرانی بر ضرورت فعال‌سازی این ظرفیت‌ها در فضای رسانه‌ای و مجامع بین‌المللی تأکید نمود تا در مقابل محاسبات دقیق و تبلیغات سازمان‌یافته رژیم صهیونیستی، یک جبههٔ حقیقت‌محور و کارآمد شکل گیرد.
👤دکتر سارا طالبی (مدیر مرکز راهبری و هماهنگی بانوان سازمان تبلیغات اسلامی)
🔹وی به ظرفیت‌های بانوان در دوران دفاع مقدس هشت‌ساله و استمرار همان روحیه در جنگ دوازده‌روزه پرداخت و نقش آنان را در همپایی با مردان، مدیریت فضای خانه و پشتیبانی از جبهه‌ها تشریح کرد. دکتر طالبی هویت زن مجاهد را مولفه‌ای چندبعدی دانست که همزمان امنیت روانی جامعه، پایداری خانواده و استمرار گفتمان مقاومت را تضمین می‌کند.
🔺نشست با جمع‌بندی مباحث و تأکید بر این نکته به پایان رسید که زن مسلمان مقاومت نه صرفاً یک بازیگر حاشیه‌ای بلکه یک محور راهبردی در دیپلماسی عمومی و بازدارندگی نرم است. بهره‌گیری بهینه از این ظرفیت، مستلزم تدوین راهبردهای عملیاتی منطبق با واقعیت‌های میدانی و نیازهای عرصه بین‌المللی است.