به گزارش روابط عمومی اندیشکده حکمرانی و قانون گذاری ، یکی از موانع بنیادین در مسیر تحقق قوانین و مصوبات در استان سیستان و بلوچستان، مسئله مدیریت و الگوی به‌کارگیری مدیران در سطوح کلان اجرایی است؛ مسئله‌ای که اثرات آن به‌صورت مستقیم در کارآمدی نظام تصمیم‌گیری و اجرای سیاست‌ها قابل مشاهده است.
ابراهیم‌زاده، دبیر اندیشکده حکمرانی و قانونگذاری سیستان و بلوچستان با اشاره به ریشه‌های ساختاری این چالش تأکید کرد: مدیریت کلان استان، چه پیش از انقلاب و چه پس از آن، عمدتاً ماهیتی وارداتی داشته و کمتر از ظرفیت مدیران بومی بهره گرفته شده است. این رویکرد نه‌تنها به تضعیف پیوند مدیریت با واقعیت‌های اجتماعی، فرهنگی و زیست‌محیطی استان انجامیده، بلکه موجب کاهش اثربخشی سیاست‌ها و فرسایش سرمایه اجتماعی نیز شده است. وی افزود: فقدان تربیت و به‌کارگیری نظام‌مند مدیران بومی، باعث شکل‌گیری شکاف میان سیاست‌گذاری و اجرا شده و در بسیاری موارد، قوانین و مصوبات را به متونی کم‌اثر یا متوقف در مرحله اجرا تبدیل کرده است.