در این نشست تخصصی که با هدف واکاوی ابعاد پیدا و پنهان مسائل حوزه آب استان برگزار شد، ابعاد مختلف کمی، کیفی، حقوقی و اجتماعی این بحران مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت.

رئیس دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان در ابتدای نشست با اشاره به لزوم مشارکت نخبگان و صاحب‌نظران در تصمیم‌گیری‌های مجلس شورای اسلامی، بزرگ‌ترین معضل بخش کشاورزی را مسأله بنیادین «آب» دانست و بر ضرورت شفاف‌سازی متولیان واقعی، سهم بخش‌های مختلف مصرف، و نیاز آبی واقعی سطح زیر کشت تأکید کرد. وی همچنین به پدیده‌ی ریشه‌دوانده‌ی آبیاری اراضی نه از سر ضرورت فنی، بلکه با انگیزه حفظ حق مالکیت زمین اشاره نمود که نیازمند بازخوانی حقوقی و اقتصادی است.

در ادامه، سایر اساتید و خبرگان حاضر در جلسه به طرح محورها و چالش‌های کلیدی پرداختند که مهم‌ترین آن‌ها به شرح زیر است:
انحراف قوانین کارآمد در مرحله آیین‌نامه‌نویسی، فاصله میان تصمیمات کلان و دغدغه‌های خرد محلی ، و لزوم بازنگری در قوانین چالش‌برانگیز نظیر قوانین تملک اراضی.
چالش حضور آرسنیک در پی توسعه معادن، فرونشست زمین در دشت‌های شمالی (کویرات) ناشی از برداشت‌های بی‌رویه از سفره‌های آب زیرزمینی، و پیچیدگی‌های پساب و بازچرخانی شهری.
حضور شبکه‌های منافع پنهان و ضرورت تفکیک نگاه‌های تمرکزگرا از واقعیت‌های اقلیمی مناطق.

راهبردهای پیشنهادی کارگروه آب:

برای خروج از بن‌بست‌های فعلی، راهکارهای راهبردی زیر از سوی کارشناسان پیشنهاد و مورد اجماع قرار گرفت:

 ایجاد سامانه ملی یکپارچه داده‌های آب با محوریت استانداری و تفکیک بخش آمار از وزارت نیرو جهت دستیابی به نگاه بومی و منطقه‌ای.

توانمندسازی و تشکیل تشکل‌های بهره‌برداران آبخوان و آب‌بران به‌منظور نهادینه‌سازی مشارکت اجتماعی و نظارت همگانی.

تمرکز بر اصلاحات کم‌اصطکاک برای تغییر تدریجی الگوهای مصرف و تعیین تکلیف قاطع چاه‌های غیرمجاز.

در پایان نشست، تمامی شرکت‌کنندگان بر ضرورت تدوین یک نقشه راه جامع، فراگیر و بومی متناسب با واقعیت‌های اقلیمی و اجتماعی استان کرمان تأکید کردند.